Փաշինյանի տրամաբանությամբ՝ եթե Արցախը հանձնելով գտանք Հայաստանը, ապա ցեղասպանվելով ճանաչեցինք մեր տեղն աշխարհում. Mediahub

Հայոց Ցեղասպանության առթիվ Նիկոլ Փաշինյանն իր ուղերձում հերթական անգամ ուրացավ Հայոց ցեղասպանությունն ու արդարացրեց Թուրքիային։ Խոսելով հայ ժողովրդին միջազգային խարդավանքների մեջ ներքաշելու փորձերից, դրանով Փաշինյանը Թուրքիայի ոճրագործությունը հասցրեց նվազագույնի, նրան սարքելով կույր գործիք, իսկ պատվիրատու հռչակեց ինչ-որ աբստրակտ միջազգային ուժերի։ 

Սակայն նույն ուժերի հետ մեկտեղ, նա մեղավոր դարձրեց նաև հայ ժողովրդին։ Իր այն ձևակերպումը, համաձայն որի մենք պետք է դադարենք հայրենիքի փնտրտուքը միջազգայնորեն ճանաչված մեր սահմաններից դուրս, հակառակ դեպքում կրկին կարող ենք կանգնել ցեղասպանության վտանգի առջև, անուղղակի մեղադրանք է ուղղված հենց մեզ։

Ի դեպ, սա առաջին անգամը չէ, երբ Նիկոլ Փաշինյանը մեղավորության սլաքներն ուղղում է հենց հայ ժողովրդին։ Ավելի վաղ նա հայտարարել էր, որ մենք ցեղասպանվել ենք այն պատճառով, որ հայտնվել էինք ճանապարհների խաչմերուկում ու չենք իմացել մեր տեղը։ Փաշինյանի տրամաբանությամբ՝ թուրքերը խաղաղասեր ու հանգիստ ժողովուրդ էինք ու մենք՝ հայերս դրդեցինք նրանց մեզ ցեղասպանելու, քանի որ չէինք իմանում մեր տեղն ու տարածքային պահանջներ էինք ներկայացնում թուրքերին։

Այս մոտեցումը գրեթե նույնն է, ինչ Արցախի հանձնումն արդարացնելը։ Եթե Արցախը հանձնելով մենք գտանք Հայաստանի Հանրապետությունը, ապա ցեղասպանվելով ճանաչեցինք մեր տեղն աշխարհում։

Բացի այդ, Նիկոլ Փաշինյանը կրկին անգամ կոչ արեց միջազգային հանրությանը չճանաչել հայոց Ցեղասպանությունը, հասկացնելով, որ այդ հարցը Հայաստանի քաղաքական օրակարգի համար փակված է։ 

Իհարկե Փաշինյանը չէր լինի Նիկոլ, եթե չօգտագործեր առիթը ու հանրությանը հերթական շանտաժի չափաբաժինը չներարկեր։ Եթե մինչ այս նա հանրությանը վախեցնում էր, որ Արցախ բառի օգտագործումը հանգեցնելու է պատերազմի, ապա այս անգամ հասցեատերը մեր պատմական հիշողությունն է։ Ի զուր չէ, որ նա տեղի-անտեղի խոսում է 29743 քառակուսի կիլոմետրի մասին ու շեշտադրում բացառապես ուտելիքը, այն սարքելով մարդկային կյանքի միակ իմաստը։  Փաշինյանի մոտեցմամբ՝ եթե Արցախի անուն տալը նշանակում է է պատերազմ, ապա Վանի, Մուշի, Իգդիրի, Սասունի, Անիի, Ալաշկերտի… մասին հիշելը կհանգեցնի ցեղասպանության:

Ընդհանրապես Նիկոլ Փաշինյանի ուղերձը նման էր երկգլխանի հիբրիդի, որը մի գլուխը Բայդենն էր, որն ընդամենը մեկ անգամ ասաց ցեղասպանություն բառը, մյուս գլուխը՝ Էրդողանը, որը միշտ օգտագործում է ջարդեր արտահայտությունը։ Նիկոլ Փաշինյանն իր ուղերձում ընդամենը մեկ անգամ ասաց ցեղասպանություն, մնացածը՝ ջարդեր, տեղահանում, ընդհուպ սով։

Կարեն Կարապետյան